เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310: กินที่กวางโจว (ขอรับการสนับสนุน)
“คุณหลินครับ ผมคงต้องลาจากหางโจวแล้ว”
ภายใต้การผลักดันของเจียงหนิง บะหมี่หอยขมริมทะเลสาบซีหูได้กลายเป็นกระแสโด่งดังไปทั่วประเทศแล้ว แม้ว่าภายหลังเจียงหนิงจะเปิดเผยสูตรการทำบะหมี่หอยขมออกมา จนทำให้ที่อื่นเริ่มมีร้านบะหมี่หอยขมผุดขึ้นมาบ้าง แต่ไม่ว่าที่อื่นจะมีหรือไม่ ทุกคนต่างก็ปักใจเชื่อว่าบะหมี่หอยขมริมทะเลสาบซีหูนี่แหละคือต้นตำรับที่แท้จริง
ทว่าอาหารจีนนั้นกว้างใหญ่และลึกซึ้ง บะหมี่หอยขมเป็นเพียงอาหารว่างเล็กๆ อย่างหนึ่งเท่านั้น เพื่อที่จะส่งเสริมวัฒนธรรมอาหารให้กว้างไกลออกไป เจียงหนิงจึงเตรียมตัวเดินทางไปยังสถานที่แห่งใหม่
“อ้าว อาจารย์เจียงหนิง จะไม่อยู่พักที่ซีหูต่ออีกหน่อยหรือครับ?”
“ทุกอย่างที่นี่เข้าที่เข้าทางหมดแล้ว ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผมอีกต่อไป พวกคุณแค่บริหารจัดการร้านนี้ให้ดีก็พอครับ”
แน่นอนว่าแม้เจียงหนิงจะจากซีหูไป แต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งร้านนี้ไว้ให้คณะกรรมการบริหารเขตท่องเที่ยวซีหูเพียงลำพัง ก่อนจะจากมา เจียงหนิงได้ร่วมกับคณะกรรมการฯ ก่อตั้งบริษัทอาหารบะหมี่หอยขมขึ้น โดยเจียงหนิงถือหุ้น 6 ส่วน ส่วนที่เหลือมอบให้ทางคณะกรรมการฯ ดูแล