กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307 เมนูเด็ดจานที่สอง: หลัวซือเฝิ่น (กดซับกันด้วยนะ)
“ให้ตายเถอะ พวกคุณนี่แย่งน่องไก่ไปหมดเลย!”
“อาจารย์เจียงหนิงครับ ไก่ที่ไหนมันจะมีสี่ขาครับ?”
“อ้าว... ไม่มีเหรอ?”
เจียงหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง “แล้วที่พวกคุณถืออยู่ในมือนั่นคืออะไรกัน?”
“น่องไก่สองข้างกับปีกไก่สองข้างไงครับ”
“เอ่อ... กินช้าๆ หน่อย เหลือไว้ให้ผมบ้าง”
คำพูดนี้ไม่มีผลอะไรเลยแม้แต่น้อย
เพียงชั่วพริบตา ไก่ทั้งตัวก็หายวับไปกับตา
เจียงหนิงไม่รอช้า รีบกระโจนเข้าวงแย่งชิงกับเขาด้วย โชคยังดีที่คว้าเนื้ออกไก่มาได้ชิ้นหนึ่ง