เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 ยอดขุนพลในกองทัพ ท่านจงทิ้งนามไว้! ข้าคือจ้าวซื่อหลงแห่งฉางซาน!!! (โปรดกดติดตาม)
“คุยโวบนกระดาษ?”
“นั่นหมายความว่าอย่างไร?”
เมื่อเห็นตัวอักษร ‘คุยโวบนกระดาษ’ ปรากฏขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่ ผู้ชมต่างพากันงุนงง แต่พวกเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ ยังคงจ้องมองไปที่หน้าจออย่างไม่วางตา
บนหน้าจอ...
กล้องได้แพนภาพไปยังฝั่งรัฐจ้าว ในรัฐจ้าวมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อว่า ‘จ้าวคว่อ’ ซึ่งดึงดูดความสนใจของทุกคน
ความสนใจนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะจ้าวคว่อเป็นบุตรชายของจ้าวเชอ ยอดขุนพลแห่งรัฐจ้าว เมื่อเป็นทายาทของยอดขุนพล ย่อมเป็นที่จับตามองเป็นธรรมดา
ทว่าอีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะจ้าวคว่อผู้นี้แตกฉานในตำราพิชัยสงคราม ทุกครั้งที่สนทนาเรื่องกลยุทธ์การรบ จ้าวคว่อจะพูดจาฉะฉานมีหลักการ จนแม้แต่ขุนพลคนอื่นๆ ก็ยังไม่ใช่คู่ปรับของเขา แม้แต่บิดาอย่างจ้าวเชอเอง เวลาถกเถียงเรื่องตำราพิชัยสงครามกับบุตรชาย ก็มักจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปเสียบ่อยครั้ง
ทว่าแม้จ้าวคว่อจะเป็นฝ่ายเหนือกว่าในการสนทนาทุกครั้ง แต่จ้าวเชอกลับไม่คิดว่าบุตรชายของตนรู้วิธีการทำสงครามจริงๆ
ภรรยาของเขาถามจ้าวเชอว่าทำไมถึงคิดเช่นนั้น จ้าวเชอจึงกล่าวว่า การทำสงครามนั้นเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของทหารนับหมื่นนับแสน และเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของบ้านเมือง ไหนเลยจะพูดง่ายดายเช่นนั้น หากวันหน้าจ้าวไม่ใช้จ้าวคว่อ นั่นถือเป็นโชคของจ้าวคว่อ แต่หากวันใดที่จ้าวคว่อได้รับความไว้วางใจให้คุมทัพ วันนั้นรัฐจ้าวจะตกอยู่ในอันตราย