เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 มีคนผู้หนึ่ง ซึ่งเพราะบทกวีเพียงบทเดียว จึงถูกเล่าขานสืบต่อมานับพันปี (ขอรับการสนับสนุน)
“47 ปี นี่มันยังเด็กเกินไปนะ”
“น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ”
เมื่อได้ยินว่าหลิวจงหยวนจากไปในวัยเพียง 47 ปี ทุกคนต่างถอนหายใจออกมาด้วยความจนใจ
สิ่งที่ทำให้พวกเขาถอนหายใจ ไม่ใช่แค่เพราะการจากไปก่อนวัยอันควรของหลิวจงหยวนเท่านั้น
แต่ยังรวมถึงชีวิตที่ล้มลุกคลุกคลานของเขาด้วย
เดิมทีคนในครอบครัวก็ค่อยๆ จากเขาไปทีละคน
กว่าจะแต่งงานมีลูกได้ ก็กลับต้องมาด่วนจากไปเสียก่อน
“นั่นสิ น่าเสียดายจริงๆ”
เจียงหนิงพยักหน้าเห็นด้วย “แต่ยังโชคดีที่หลิวจงหยวนมีสหายตายแทนกันได้คนหนึ่ง นั่นก็คือหลิวอวี่ซีที่ผมเคยกล่าวถึงไปก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้หลิวอวี่ซีไม่เพียงแต่เป็นที่พึ่งทางใจให้หลิวจงหยวนอย่างมหาศาลเท่านั้น แต่หลังจากที่หลิวจงหยวนเสียชีวิต หลิวอวี่ซียังรับเลี้ยงดูบุตรหลานของหลิวจงหยวนจนเติบใหญ่ ผ่านไปกว่า 20 ปี ลูกชายคนโตของหลิวจงหยวนก็สอบผ่านเป็นบัณฑิตได้สำเร็จ”