กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 กวีแห่งราชวงศ์ถัง
“ให้ตายเถอะ ประกาศจับฉบับนี้อ่านแล้วรู้สึกฮึกเหิมชะมัด”
“ทำไมถึงฮึกเหิมล่ะ?”
“ก็อ่านแล้วมันได้อารมณ์น่ะสิ”
“แล้วรู้ไหมว่าเนื้อหาข้างในมันแปลว่าอะไร?”
“รู้บ้างนิดหน่อย ไม่ได้รู้ละเอียดหรอก นายช่วยแปลให้ฟังหน่อยสิ”
“ถ้าแปลออกมาตรงๆ มันก็คือการด่าคนนั่นแหละ”
“ไม่เป็นไร ฉันชอบคำด่า”
“งั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันแปลให้ฟัง”
เมื่อเทียบกับ ‘บทนำหอเถิงหวัง’ แล้ว ประกาศจับฉบับนี้ไม่ได้ใช้สำนวนอ้างอิงโบราณคดีมากมายนัก