เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249: หนึ่งชื่อสถานที่ หนึ่งบทกวี (ขอรับการสนับสนุน)
“อาจารย์เจียงหนิงคราวนี้ใจแข็งขึ้นมาได้จริงๆ น่าชื่นชมยินดีนัก”
เมื่อเห็นว่าเจียงหนิงไม่ได้ตอบตกลงทางฝั่งหอฮว่านเชวี่ย ชาวเน็ตต่างก็พากันชูนิ้วโป้งให้
ทว่ายังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ตั้งตัว เจียงหนิงก็กล่าวขึ้นมาอีกว่า “เอ่อ... เพื่อนๆ จากหอฮว่านเชวี่ยครับ ตอนนี้ผมยังไม่มีเวลาไปที่หอฮว่านเชวี่ยหรอกนะ แต่ว่านะ ในเมื่อผมอยู่บนรถไฟก็ไม่มีอะไรทำ งั้นผมช่วยโปรโมตหอฮว่านเชวี่ยให้พวกคุณเดี๋ยวนี้เลย เป็นไงครับ?”
“เอ๊ะ? แบบนี้ก็ได้เหรอ?”
ทางฝั่งหอฮว่านเชวี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง
แต่พอคิดดูอีกที ก็รีบกดรับสายไมค์ทันที
ถึงจะไม่รู้ว่าเจียงหนิงกำลังเล่นอะไรอยู่ แต่ตราบใดที่ได้โปรโมตหอฮว่านเชวี่ย มีหรือจะไม่ตกลง พวกเขาจึงรีบเสริมอีกประโยคว่า “อาจารย์เจียงหนิงครับ ตราบใดที่คุณช่วยเราโปรโมตหอฮว่านเชวี่ย คาร์นิวัลของเราจัดให้ไม่อั้นครับ”
“เรื่องเงินน่ะ พวกคุณเห็นสมควรก็แล้วกันครับ ยังไงผมก็ไม่ใช่คนเห็นแก่เงินขนาดนั้น”
คำพูดนี้ทำเอาคนในห้องไลฟ์สดหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก