เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247: ผมมี《สามร้อยบทกวีถัง》 (ขอรับการกดติดตาม)
“เอาล่ะ เราเข้าไปดูข้างในกันเถอะ”
หลังจากเล่าตำนานของหอเครนเหลืองให้ทุกคนฟังแล้ว เจียงหนิงก็นำคณะเดินเข้าไปภายในตัวหอ
หอเครนเหลืองมีทั้งหมดห้าชั้น เจียงหนิงเริ่มแนะนำจากชั้นแรก
พื้นที่ชั้นแรกค่อนข้างกว้างขวาง สิ่งที่ดึงดูดสายตาผู้คนมากที่สุดคือภาพวาดทิวทัศน์ขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่ตรงกลาง ว่ากันว่าเป็นผลงานของปรมาจารย์ด้านศิลปะท่านหนึ่ง ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมาก
ทว่าทันทีที่เจียงหนิงมาถึงหน้างาน เขาก็หันไปบอกเจ้าหน้าที่ของหอเครนเหลืองทันทีว่า “ช่วยปลดภาพทิวทัศน์ภาพนี้ลงหน่อยครับ”
“อาจารย์เจียงหนิงครับ นี่คุณจะ...” เจ้าหน้าที่หลายคนทำหน้าฉงน
“แขวนภาพทิวทัศน์ธรรมดาๆ ไว้ที่หอเครนเหลืองแบบนี้มันหมายความว่าอย่างไรกัน? มันไม่สามารถสะท้อนถึงความยิ่งใหญ่ของหอเครนเหลืองออกมาได้เลยสักนิด”