กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233: เกิดเป็นคนต้องเป็นยอดคน ตายเป็นผีต้องเป็นยอดผี (ขอรับการสนับสนุน)
“ท่านหลี่โฮ่วจู่... อาจารย์เจียงหนิงครับ ท่านหลี่โฮ่วจู่ที่ว่านี่คือ หลี่อวี้ ใช่ไหมครับ?”
“ใช่แล้ว”
“เขาก็แต่งกลอนเป็นด้วยเหรอครับ? เขาเป็นถึงฮ่องเต้เลยนะนั่น?”
“ขนาดแผ่นดินเขายังไม่เอาเลย เรื่องแต่งกลอนน่ะเรื่องเล็ก ไม่ใช่แค่แต่งได้นะ แต่หาคนมาเทียบชั้นเขายากมากด้วย”
เจียงหนิงตอบกลับไป
หากหลี่อวี้แต่งกลอนไม่เป็น ก็คงไม่มีใครในใต้หล้าที่กล้าเรียกตัวเองว่านักแต่งกลอนแล้ว
ซ้ำร้าย...
เหล่าปรมาจารย์ด้านกลอนแห่งราชวงศ์ซ่งหลายคน ก็ล้วนแต่เรียนรู้และได้รับอิทธิพลมาจากท่านหลี่โฮ่วจู่นี่แหละ
แต่น่าเสียดาย...