เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 นี่สิถึงจะเรียกว่าวีรบุรุษวัยเยาว์
“ให้ตายเถอะ นี่คือ ‘ภาพงานเทศกาลชิงหมิงริมแม่น้ำ’ ที่พวกเราชื่นชอบกันมาตลอดเหรอเนี่ย?”
“ใช่แล้ว”
“นี่... นี่...”
“มันดูทำลายความเชื่อเดิมๆ ของพวกเราไปเลยใช่ไหมล่ะ?”
“เมื่อก่อนผมคิดมาตลอดว่าภาพนี้บรรยายถึงความรุ่งเรืองของเมืองไคเฟิง แต่พอมาดูตอนนี้ เบื้องหลังความรุ่งเรืองนั้นคือจุดจบของราชวงศ์เป่ยซ่งชัดๆ”
“จริงด้วย ผมเคยคิดว่าภาพนี้คือยุคทอง แต่ไม่นึกเลยว่านี่คือแสงสุดท้ายก่อนดับสูญ”
“ผมเริ่มไม่กล้าดูภาพนี้แล้วสิ”
“ผมก็เหมือนกัน”
ต้องยอมรับเลยว่า การอธิบายของเจียงหนิงนั้นเรียบง่ายและชัดเจนจริงๆ เขาไม่ได้พูดถึงประวัติศาสตร์แบบยัดเยียด ไม่ได้ยกตัวเลขสถิติอะไรมาอ้างอิงมากมาย แค่หยิบเอา ‘ภาพงานเทศกาลชิงหมิงริมแม่น้ำ’ ที่ทุกคนยกย่องว่าเป็นภาพวาดล้ำค่ามาเป็นตัวอย่าง