เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**ตอนที่ 217: เครื่องประหารหัวมังกร หัวพยัคฆ์ และหัวสุนัข**
“สุนัขจิ้งจอกทดแทนบุญคุณครบสามครั้งจึงจากไป ส่วนเปาเจิ่งในตอนที่เดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบขุนนางนั้น พระเจ้าเหรินจงฮ่องเต้ได้ทรงพระสุบิน ในฝันพระองค์เห็นเรือลำใหญ่ บนเรือมีถังทองใบหนึ่ง ภายในถังมีห่อหนังสืออยู่ กุนซือหลวงทำนายฝันให้พระองค์ว่า จอหงวนครั้งนี้แซ่เปาอย่างแน่นอน ผลปรากฏว่าเมื่อการสอบสิ้นสุดลง ผู้คุมสอบนำม้วนกระดาษสอบของผู้ที่ได้อันดับหนึ่งขึ้นถวาย เมื่อทอดพระเนตรชื่อบนนั้น ก็เป็นแซ่เปาจริงๆ และเปาผู้นี้ก็คือเปาเจิ่งนั่นเอง พระเจ้าเหรินจงทรงปรีดามาก จึงแต่งตั้งเปาเจิ่งเป็นจอหงวนด้วยพระองค์เอง”
“หลังจากเปาเจิ่งเป็นจอหงวน ก็ได้แต่งงานกับนางหลี่ หลังแต่งงานนางหลี่ได้นำ ‘กระถางโบราณกาล’ มาเป็นสินเดิม กระถางใบนี้เป็นของวิเศษที่หาได้ยากยิ่ง เพียงใช้กระถางนี้ส่องดู ก็สามารถมองเห็นอดีตและปัจจุบันได้ ต่อมาเปาเจิ่งได้รับราชโองการให้ไปรับตำแหน่งในท้องที่ เปาเจิ่งเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรม ระหว่างที่รับราชการในท้องที่ เขายังได้รับของวิเศษอีกชิ้นหนึ่งชื่อว่า ‘หมอนท่องเซียน’ มันดูเหมือนหมอนธรรมดา แต่หากยามค่ำคืนหนุนหมอนใบนี้ เขาสามารถลงไปยังยมโลกเพื่อเรียกใช้ทหารผีและแม่ทัพวิญญาณได้”
รวดเดียวจบ
เจียงหนิงกล่าวถึงของวิเศษสามชิ้นของเปาเจิ่ง ได้แก่ กระจกส่องใจ กระถางโบราณกาล และหมอนท่องเซียนออกมาจนหมดสิ้น
ในเวลานี้
ในสายตาของทุกคน เปาเจิ่งไม่ใช่เปาเจิ่งคนเดิมอีกต่อไป
ทว่า
เรื่องราวยังไม่จบเพียงเท่านี้