เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 188 ปราชญ์ผู้ปราดเปรื่องที่สุดแห่งราชวงศ์หยวน จางหย่างฮ่าว**
“อาจารย์เจียงหนิง ท่านจะกลับแล้วหรือครับ”
“ใช่แล้วล่ะ”
“เป็นเพราะค่าตอบแทนที่มหาวิทยาลัยซวงชิ่งของเราให้น้อยไปหรือเปล่าครับ”
“ศาสตราจารย์เฉียน ท่านพูดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ เรื่องของราชวงศ์หมิงผมได้บรรยายไปเกือบหมดแล้ว ส่วนบุคคลสำคัญท่านอื่นๆ ผมคิดว่าศาสตราจารย์ท่านอื่นคงบรรยายได้ดีกว่าผม ผมจึงไม่จำเป็นต้องมาแสดงความเขลาต่อหน้าผู้รู้หรอกครับ”
“อาจารย์เจียงหนิง ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้ว ท่านไม่รู้หรอกว่าการบรรยายเรื่องราชวงศ์หมิงที่ท่านเปิดสอนที่มหาวิทยาลัยซวงชิ่งในช่วงหลายวันนี้ ได้มอบทิศทางการวิจัยใหม่ๆ ให้กับเหล่านักประวัติศาสตร์อย่างมหาศาล ท่านต้องทราบนะว่าในพงศาวดารฉบับทางการก่อนหน้านี้ แทบจะไม่มีการบันทึกถึงบุคคลตัวเล็กๆ เหล่านี้เลย”
“นั่นคือความหมายที่ผมต้องการจะสื่อในการบรรยายถึงบุคคลเหล่านี้ครับ เพราะประวัติศาสตร์ไม่ได้ประกอบขึ้นจากจักรพรรดิหรือขุนนางผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น แต่ยังมีบุคคลธรรมดาตัวเล็กๆ อีกมากมาย หรือต่อให้ไม่ใช่คนตัวเล็กๆ หากเรามองจากมุมมองอื่น ทิศทางอื่น เราอาจจะได้เห็นการประเมินที่แตกต่างออกไปก็ได้ครับ”
“ฮ่าๆๆ อาจารย์เจียงหนิง ท่านพูดแบบนี้ พวกเรายิ่งไม่อยากปล่อยท่านไปจากมหาวิทยาลัยซวงชิ่งเลยครับ”
“เอ่อ ศาสตราจารย์เฉียน ผมแค่ไม่ค่อยชินกับการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยน่ะครับ ไว้คราวหน้ามีโอกาส ผมจะกลับมาใหม่นะครับ”
“ถ้าเช่นนั้น ผมก็คงไม่รบเร้าอาจารย์เจียงหนิงแล้วครับ”