เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 ช่วยผมตามหาหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อว่า 《เทียนกงไคอู้》 (เปิดฟ้าสรรค์สร้าง)
“พี่น้องครับ ได้ยินมาว่า 《เปิ่นเฉ่ากังมู่》 (ตำรายาจีน) วางจำหน่ายแล้ว มีใครได้อ่านบ้างหรือยัง?”
“ผมอ่านแล้วครับ แต่ผมไม่ได้เรียนสายการแพทย์มา เลยอ่านไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ผมรู้สึกทึ่งมาก”
“ช่างเถอะ อย่าไปทึ่งเลย ผมนี่แหละเรียนสายการแพทย์มาโดยตรง ตอนแรกตื่นเต้นมากรีบไปซื้อมาอ่าน แต่กลับพบว่าใน 《เปิ่นเฉ่ากังมู่》 มีข้อผิดพลาดเต็มไปหมดเลย”
“เอ๊ะ จริงเหรอครับ ผิดตรงไหนบ้าง?”
“ก็พวกสูตรยาแปลกๆ ที่มั่วซั่วเต็มไปหมด รวมถึงตำรับยาที่งมงายสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั่นน่ะ ผมว่ามันไม่มีผลอะไรเลยสักนิด”
“นั่นคุณคิดไปเองหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่แค่ผมที่คิด คนในสายงานนี้เกือบทุกคนก็คิดแบบนั้นครับ มีคนลองเอาสูตรยาพวกนี้ไปใช้จริงแล้ว ก็ไม่ได้ผลอะไรมากนัก แน่นอนว่าไม่ใช่ทั้งหมดที่ไร้ผล แต่ข้อผิดพลาดมันเยอะเกินไป ถ้าจะเอาไว้เป็นข้อมูลอ้างอิงน่ะได้ แต่ถ้าจะให้ถือว่าหนังสือเล่มนี้เป็นสารานุกรมการแพทย์หรือคัมภีร์ยาละก็ อาจถึงขั้นทำคนตายได้เลยนะ”
“เอ่อ...”
เป็นไปตามที่เจียงหนิงคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด