เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 ผลงานชิ้นเอกอันเกริกไกร 《เปิ่นเฉ่ากังมู่》 (ขอรับการสนับสนุน)
“สวัสดีนักเรียนทุกคน”
“สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์”
“เชิญนั่ง”
ในคาบเรียนที่สาม เจียงหนิงดูผ่อนคลายลงกว่าเดิมมาก
เขามองไปยังเหล่านักศึกษาแล้วกล่าวว่า “วันนี้เราจะมาพูดถึงแพทย์ท่านหนึ่ง นั่นคือ หลี่สือเจิน”
“เชื่อว่าพวกคุณคงได้สืบค้นข้อมูลกันมาบ้างแล้วว่าหลี่สือเจินคือใคร เขาเป็นแพทย์ในสมัยราชวงศ์หมิง สอบได้เพียงระดับซิ่วไฉ ไม่เคยสอบผ่านระดับจวี่เหริน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับจิ้นซื่อ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยรับราชการ เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง หรือจะพูดให้ถูกคือ ดีกว่าชาวบ้านธรรมดาทั่วไปเล็กน้อย แต่หากเทียบกับประวัติศาสตร์หลายพันปี แพทย์เช่นนี้มักไม่ค่อยได้รับความสนใจจากอาลักษณ์ผู้บันทึกประวัติศาสตร์เท่าใดนัก”
ไม่ใช่แค่ในโลกนี้เท่านั้น
ในโลกก่อนก็เช่นกัน
ในตำราประวัติศาสตร์โลกก่อนนั้น ข้อมูลเกี่ยวกับหลี่สือเจินก็มีไม่มากนัก