เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 ประลองยุทธ์เขาหัวซาน ผู้เป็นหนึ่งใต้หล้า (ขอรับการสนับสนุน)
“คัมภีร์เก้าอิมจินเก็ง?”
“ท่านเจ้าสำนักเจียงหนิง คัมภีร์เก้าอิมจินเก็งคือหนังสืออะไรหรือ?”
“เป็นคัมภีร์เต๋าหรือเปล่า?”
สิ่งที่เจียงหนิงเอ่ยถึงนั้น แน่นอนว่าไม่มีใครรู้จัก
แน่นอนว่าหากใครรู้จักสิถึงจะเรียกว่าผิดปกติ
เจียงหนิงยิ้มแล้วอธิบายว่า “คัมภีร์เก้าอิมจินเก็งไม่ใช่คัมภีร์เต๋าโดยตรง แต่เป็นวิชาที่ตกผลึกมาจากหลักปรัชญาในคัมภีร์เต๋า ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ มีขุนนางคนหนึ่งนามว่า ‘หวงซาง’ เขาได้รับคำสั่งให้ไปกวาดล้าง ‘นิกายมอนิ’ หรือที่เรียกกันว่า ‘นิกายเม้งก่า’ ในหมู่ประชาชน แม้หวงซางจะเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น แต่เขาก็ได้ศึกษาศิลปะการต่อสู้มาบ้าง เขาบุกเดี่ยวสังหารสาวกนิกายเม้งก่าไปมากมาย แต่การกระทำนั้นกลับนำมาซึ่งศัตรูรอบทิศ หวงซางพ่ายแพ้และหลบหนีไปได้ แต่ที่น่าเวทนาคือครอบครัวของเขาถูกคนของนิกายเม้งก่าสังหารจนหมดสิ้น เพื่อล้างแค้นให้ครอบครัว หวงซางจึงปลีกตัวเร้นกายอยู่นานถึง 40 ปี เขาศึกษาหลักวิชาการต่อสู้จาก ‘คัมภีร์เต๋า’ จนแตกฉาน เมื่อสำเร็จวิชาจึงกลับคืนสู่ยุทธภพอีกครั้งในอีก 40 ปีให้หลัง เดิมทีเขาตั้งใจจะกลับมาล้างแค้น แต่ศัตรูในตอนนั้นส่วนใหญ่ต่างล้มหายตายจากไปหมดแล้ว แม้แต่เด็กสาวที่เหลือรอดมาในตอนนั้นก็กลายเป็นหญิงชราไปเสียแล้ว หวงซางเห็นดังนั้นจึงเกิดความรู้สึกปลงตกต่อความยึดติดในความแค้นของตน จึงได้รวบรวมวิชาที่เรียนรู้มาตลอดชีวิตเขียนเป็น ‘คัมภีร์เก้าอิมจินเก็ง’ ถ่ายทอดไว้ให้คนรุ่นหลัง”