กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 298 ความเคยชินในการค้นของคนตาย
ใบหน้าของโยวเยว่ซีดเผือด แววตาพาดผ่านความหวาดกลัวสายหนึ่ง “ศิษย์พี่ ช่วยข้าด้วย…”
“เจ้าตามสบาย” เสิ่นซื่อไร้ความรู้สึก
หาได้สะทกสะท้านต่อคำข่มขู่ของฉินเหิงไม่
ฉินเหิงแค่นยิ้ม เอ่ยข้างหูโยวเยว่อย่างมืดมน “คนที่เจ้าหลงใหลชื่นชม ไม่สนใจความเป็นความตายของเจ้าเลยนะ”
น้ำตาของโยวเยว่ไหลรินลงมาในทันใด “ศิษย์พี่ ท่านใจคออำมหิตถึงเพียงนี้เชียวหรือ…”
โยวเยว่ไม่เคยหลั่งน้ำตาง่าย ๆ
นางคิดว่าน้ำตามีค่ายิ่ง ทั้งยังเป็นการแสดงออกถึงความไร้ความสามารถของผู้อ่อนแอ
ยามอยู่ในสายสำนัก นางคือศิษย์พี่หญิง ย่อมมีศักดิ์ศรีทรนง
ทว่าศิษย์พี่ช่างใจดำยิ่งนัก