กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 272 หากมิใช่คนดี ไม่เอาก็ได้
เสิ่นอวิ๋นซีเอ่ยอย่างเคืองใจ “ถุย ๆ! เดินทางไกลอย่าได้กล่าววาจาอัปมงคลเช่นนี้!”
“พี่สะใภ้ใหญ่ ข้าไปแล้ว หากวันหน้ามีโอกาสได้กลับบ้าน เสิ่นซานย่อมไม่ลืมคำสั่งสอนของพี่สะใภ้ใหญ่เป็นอันขาด”
ในท้ายที่สุด เสิ่นอวิ๋นหวยก็ค้อมกายคารวะเวินจิ่วซูอย่างจริงจัง
เวินจิ่วซูประคองขึ้นเบา ๆ “ในเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าพี่สะใภ้ใหญ่คำหนึ่ง พวกเราก็คือคนในครอบครัว น้องชายสาม ด่านชายแดนอันตรายยิ่งนัก ข้าเร่งทำกระจกพิทักษ์ใจขึ้นมาหนึ่งชิ้นตลอดทั้งคืน เจ้าจงพกติดตัวไว้เถิด พี่สะใภ้ขออวยพรให้เจ้าสมปรารถนา ประสบความสำเร็จและสร้างชื่อเสียงเกริกไกร”
“ขอบคุณพี่สะใภ้ใหญ่” เสิ่นอวิ๋นหวยรับกระจกพิทักษ์ใจเอาไว้
ด้านบนมีอักขระยันต์
คงเป็นพี่สะใภ้ใหญ่วาดขึ้นมาเองกระมัง
เสิ่นอวิ๋นหวยสอดกระจกพิทักษ์ใจไว้ในอกเสื้อ แล้วจูงม้าเดินออกไป
ครั้นหันหน้าไป ก็สังเกตเห็นลู่หลีที่อยู่ด้านหลังฝูงชน