กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 265 ครบหนึ่งร้อยวัน
“ชาดทาปากนี้ ปรุงขึ้นจากน้ำคั้นดอกไม้สด เปิ่นกงใช้มาโดยตลอด” ฮองเฮาสีหน้าซีดเผือด
“ปรุงจากน้ำคั้นดอกไม้สดย่อมมิผิด ทว่าข้างในน่าจะเพิ่มดอกคำฝอยเข้าไปด้วยตัวหนึ่ง” เวินจิ่วซูคืนผ้าเช็ดให้แก่ฮองเฮา “พระนางหากมิทรงเชื่อ สามารถหาคนที่ไว้พระทัยได้มาตรวจพิสูจน์ สีสันของดอกไม้สดจัดจ้านอิ่มเอิบ ผสมดอกคำฝอยลงไปเล็กน้อย คนทั่วไปย่อมมองมิออก”
ฮองเฮารู้สึกแย่ไปหมดทั้งร่าง แววตาปะทุไอแค้นออกมา “ชาดทาปากนี้ เปิ่นกงใช้เป็นคราแรกตั้งแต่ยังเป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท เป็นช่วงที่เปิ่นกงเพิ่งแต่งให้ฝ่าบาท ไทเฮาทรงประทานให้”
นางขนลุกชูชันไปทั่วทั้งร่าง
ที่แท้ตั้งแต่เริ่มก้าวเข้าสู่ตำหนักบูรพา ไทเฮาหลวี่ก็มิเคยคิดจะให้นางมีทายาทเลย!
ฮองเฮากุมมือของเวินจิ่วซูไว้แน่น บีบจนนางเจ็บแปลบ ทว่านางรู้ว่านี่คือความหวังของฮองเฮา “เปิ่นกงไว้ใจเจ้า”
“เปิ่นกงมิอาจออกนอกวังได้บ่อย ภายหน้าจะหาข้ออ้างเรียกเจ้าเข้าวัง มารดาของเปิ่นกงก็มิอาจแสร้งป่วยหนักได้ตลอดเวลา หากมีผู้ใดล่วงรู้เข้า รังแต่จะชวนให้สงสัย”
เวินจิ่วซูพยักหน้า “ล้วนฟังการจัดการของฮองเฮาเพคะ”
ชั่วยามใกล้ถึงแล้ว ฮองเฮาก็ควรเสด็จกลับวัง