ตอนที่ 259 เช่นนั้นคงต้องขอให้เจ้าตายเสียแล้ว

ตอนที่ 259 เช่นนั้นคงต้องขอให้เจ้าตายเสียแล้ว

เปลือกตาของฮูหยินผู้เฒ่าเกากระตุกวูบ

อยากจะห้ามปรามลูกชายไม่ให้ตั้งคำสัตย์สาบานอันหนักหน่วงเช่นนี้ ทว่าต่อหน้าเสิ่นซื่อ นางกลับยากจะเอ่ยปาก

เสิ่นซื่อในที่สุดก็มีรอยยิ้มผุดขึ้นมาสายหนึ่ง “ดียิ่ง โหวผู้นี้จำไว้แทนเจ้าแล้ว”

คำสาบานนี้ โหวผู้นี้จะทำให้เจ้าสมปรารถนาเอง

หากมิใช่ฮูหยินเกลี้ยกล่อมให้เขาใจเย็นลงก่อน ด้วยนิสัยของเสิ่นซื่อ สองแม่ลูกตระกูลเกาคงกลายเป็นซากศพไปตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในจวนโหวแล้ว

ที่ฮูหยินกล่าวมามิใช่ไร้เหตุผล การสังหารเกาจิ่งเฉินนั้นง่ายดาย ทว่าหากต้องให้อวิ๋นหลิงครองม่ายเพื่อเขา ต้องแบกรับชื่อเสียงของแม่ม่าย ย่อมไม่คุ้มค่า

“ท่านโหว ให้ข้าพบหน้าอวิ๋นหลิงสักหน่อยได้หรือไม่ขอรับ” เกาจิ่งเฉินเปี่ยมล้นด้วยสายตาเสน่หาลึกซึ้ง