เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 244 คลอดบุตรในคืนหยินยมโลก
เสิ่นอวิ๋นเหยาชะงักไป “แต่ท่านคือท่านแม่ของเขานะเพคะ...”
องค์หญิงใหญ่แย้มยิ้ม “อาเหย่มิใช่เด็กเล็กแล้ว ต่อให้เปิ่นกงจะเป็นแม่แท้ ๆ ของเขา ก็จำต้องมีขอบเขตเช่นกัน”
“ของที่เขามอบหมายออกไป ผู้ใดจะรู้ว่าเขามีเจตนาอันใด หากเปิ่นกงรับคืนมาแทนเขา แล้วเกิดทำให้เขาไม่สบอารมณ์ขึ้นมา เกรงว่าเปิ่นกงคงไม่สะดวกที่จะเชิญเจ้ามาช่วยปลอบประโลมเขา”
เสิ่นอวิ๋นเหยาได้ยินแล้วพลันรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง “ท่านกล่าวหนักเกินไปแล้วเพคะ”
องค์หญิงใหญ่เหลือบมองไปทางด้านหลังภูเขาจำลองแวบหนึ่ง “ไม่หนักเกินไปหรอก สิ่งที่เปิ่นกงกล่าวนั้นล้วนเป็นความจริงใจทั้งสิ้น”
จี้หยกชิ้นนี้เมื่อยังมิได้ส่งคืน เสิ่นอวิ๋นเหยาจะเก็บซุกไว้ในอกเสื้อก็มิใช่ จะไม่เก็บไว้ก็มิเชิง
องค์หญิงใหญ่มองเห็นความลำบากใจของนาง “เก็บไว้เถิด รอเมื่อหาตัวเขาพบแล้ว เจ้าค่อยคืนให้เขาก็ยังไม่สาย”