กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 240 เจ้าช่างรู้จักเพิ่มศักดิ์อาวุโสให้ข้าเสียจริง
ทว่า ขณะที่เสิ่นอวิ๋นหวยกำลังนึกถึงคำสั่งเสียอยู่นั้น มือข้างหนึ่งก็คว้าแขนของเขาไว้ ร่างของเสิ่นซานเอียงกะเท่โร่ออกไปนอกแท่นประลองแล้ว
มีเพียงเท้าทั้งสองข้างที่ยังยันอยู่ตรงริมขอบแท่นประลอง
ทหารกองทัพพยัคฆ์ห้าวหาญเห็นดังนั้นก็ไม่รีบร้อนประลอง ปรี่เข้ามาคว้ามืออีกข้างของเสิ่นซานไว้
เสิ่นซานซาบซึ้งใจยิ่งนัก
คนดียังมีอยู่อีกมากจริง ๆ
เขาถูกโจวหยางและทหารกองทัพพยัคฆ์ห้าวหาญร่วมมือกันดึงกลับขึ้นมา
ทว่ากลิ่นอายกลับขาดห้วง ทรุดเข่าลงกับพื้นแท่นประลอง
เสิ่นซานกุมหน้าอกที่ปวดแปลบ เงยหน้ามองโจวหยาง “ไฉนจึงช่วยข้า”
“ข้าช่วยเจ้าไม่ได้” โจวหยางมีโหงวเฮ้งหยาบกระด้าง “เจ้ารีบเรียกคนมารักษาแต่เนิ่น ๆ จะดีกว่า”