ตอนที่ 216 สู้นักดนตรีหญิงไม่ได้

ตอนที่ 216 สู้นักดนตรีหญิงไม่ได้

เวินจือหลี่ฟังไม่ถนัด “เจ้าพึมพำอะไรของเจ้าน่ะ”

เวินจิ่วซูปรายตามองเขา “อ่านตำราให้มากหน่อยเถอะ”

เวินจือหลี่ “...”

ตัวเองไร้ความรู้ติดตัว แต่กลับบอกให้เขาอ่านตำราให้มากหน่อยเนี่ยนะ

หากมิใช่เพราะเห็นแก่หน้าท่านโหว เวินจือหลี่คงจะบันดาลโทสะขึ้นมาตรงนั้นแล้ว

ซูซื่อหลุดหัวเราะพรืดออกมา

นางเองก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าเวินจิงจิงขโมยบทกวีของคนโบราณมาอ้างว่าเป็นบทกวีที่ตนเองแต่ง

แต่ก่อนเวินจิงจิงไม่เคยตื่นรู้ในพรสวรรค์ด้านการแต่งบทกวี หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ยังไม่ตื่นรู้ความทรงจำจากยุคหลัง

ทว่าเวินจิงจิงนั้นเก่งกาจกว่าพวกนาง มีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้มากกว่าพวกนางถึงหนึ่งชาติ ซูซื่อจึงอนุมานว่า นางกับเวินจิ่วซูเป็นผู้ข้ามภพมา ส่วนเวินจิงจิงนั้นหลังจากการเกิดใหม่ ถึงค่อยจำได้ว่าตนเองเป็นผู้ข้ามภพมา