เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 212 วัณโรคปอด
เป็นจริงดังคาด ไม่ทันถึงสามวัน ก็มีข่าวแพร่สะพัดว่าสกุลเวินกับเสิ่นอวิ๋นเหยาป่วยหนัก
ป่วยหนักยิ่งนัก
ป่วยเจียนจะตายอยู่รอมร่อ
ยามที่เฉียวซินได้ยินข่าวนี้ นางแหงนหน้าหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง เลี้ยงอาหารเมิ่งเยียนหลิ่วมื้อหนึ่งด้วยความดีอกดีใจ การได้ร่วมมือกับเมิ่งเยียนหลิวมันช่างสะใจเหลือเกิน!
หลังกินข้าวเสร็จกลับมาถึงตระกูลเฉียว หญิงรับใช้ของตระกูลเมิ่งกลับไล่ตามมา “คุณหนูเฉียว”
“มีอันใดหรือ คุณหนูของเจ้ายังมีเรื่องอันใดอีก” เฉียวซินปรายตามอง
หญิงรับใช้ประคองกระปุกชาใบหนึ่งพลางกล่าว “นี่เป็นของที่คุณหนูของบ่าวมอบให้คุณหนูเฉียวเจ้าค่ะ เป็นชาใหม่ของปีนี้ หวานชุ่มคอและหอมสดชื่นเป็นที่สุด คุณหนูบอกว่ามอบให้ท่านลิ้มลอง เมื่อครู่ลืมมอบให้ท่าน คุณหนูจึงให้บ่าวนำมาส่งให้โดยเฉพาะเจ้าค่ะ”
เฉียวซินเลิกคิ้ว ส่งสัญญาณให้หญิงรับใช้ข้างกายรับไว้ “ขอบใจคุณหนูของเจ้าแทนข้าด้วย”
เฉียวซินเปิดกระปุกชาออกดมดู “หอมไม่เลวเลยจริง ๆ กลับไปชงมา”