กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 205 ไปขอขมาเวินจิ่วซู
ถังหนิงได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาจากน้ำมือขององค์หญิงใหญ่ ต่อให้องค์หญิงใหญ่ทรงล่วงรู้ความจริง เขาก็ไม่เชื่อว่าองค์หญิงใหญ่จะทรงพาลโกรธไปถึงนางจริง ๆ
อย่าว่าแต่คนเลย แม้แต่เลี้ยงหมาเลี้ยงแมวสักตัว ผ่านไปสิบกว่าปีก็ย่อมมิอาจไร้ความผูกพันโดยสิ้นเชิง!
ขอเพียงถังหนิงยังคงรั้งอยู่ในจวนองค์หญิงใหญ่ ค่อย ๆ วางแผนการไป ย่อมมิใช่ว่าจะไม่สามารถกลับมาเป็นที่โปรดปรานขององค์หญิงใหญ่ได้อีกครั้ง
ผู้ใดจะคาด ยามมองดูท่าทางของหลินเช่อที่พยายามยุยงนางอย่างสุดกำลัง นางกลับหัวเราะเยาะออกมา “หลินเช่อ ข้าคิดว่าเจ้าคงยังไม่กระจ่างในสถานการณ์ ผู้ที่เชิดชูข้าให้เป็นดั่งดวงดาวโอบล้อมจันทรานั้น แต่ไหนแต่ไรมาก็มิใช่ราชบุตรเขย”
ผู้ที่คอยสั่งสอนนางอย่างเอาใจใส่ตั้งแต่เยาว์วัยคือองค์หญิงใหญ่
คือท่านแม่ของนาง
ในใจของนาง ท่านแม่ของนางมีเพียงองค์หญิงใหญ่เท่านั้น
แม้ภายภาคหน้าจะมิอาจเรียกขานนางว่าท่านแม่ได้อีก ทว่าถังหนิงไม่นึกเสียใจ