กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 203 กระหม่อมเป็นคนหยาบ กระหม่อมตื้นเขินพ่ะย่ะค่ะ
“พอเจอคนแก่ไร้ยางอายเข้า เจ้าก็ทำอะไรนางไม่ได้จริง ๆ”
“ก็เหมือนกับก้อนอาจมในส้วมหลุมนั่นแหละ หากเจ้าซัดไปหมัดเดียว คนที่รู้สึกน่าขยะแขยงก็คือตัวเจ้าเอง”
“จะลงไม้ลงมือย่อมไม่อาจทำได้เด็ดขาด มิฉะนั้นหากถูกสวมหมวกอกตัญญูเข้าจริง ๆ ตระกูลเสิ่นคงได้ถูกน้ำลายของผู้คนท่วมตายแน่”
“แม่หนูสี่ แม่หนูห้า ยามปกติแม่เลี้ยงของพวกเจ้าปฏิบัติต่อพวกเจ้าไม่เลวเลยใช่หรือไม่ หากมิใช่เพราะนาง พวกเจ้าจะเติบใหญ่จนสะคราญโฉมผุดผาดปานนี้ได้หรือ!”
“โดยเฉพาะเจ้า แม่หนูสี่ แต่โบราณมาจะมีสตรีที่หย่าขาดสักกี่คนยังได้กลับมาอาศัยอยู่ตระกูลฝ่ายแม่ ท่านแม่ของเจ้ามิได้ส่งเจ้าไปยังสำนักชี ให้ใช้ชีวิตครึ่งหลังอยู่กับตะเกียงเขียวพระพุทธเจ้าโบราณ นั่นล้วนเป็นเพราะนางเอ็นดูเจ้านะ”
“ไฉนเจ้าถึงไม่ช่วยพูดแทนนางสักคำเล่า”
นายหญิงผู้เฒ่าเบนสายตาไปจับจ้องที่เสิ่นอวิ๋นเหยาและเสิ่นอวิ๋นซีอีกครา