กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 193 ขอขมาเบาไป
ทำให้นางต้องเสียแผนไปโดยเปล่าประโยชน์
ซ้ำยังไปล่วงเกินผู้อาวุโสตระกูลเข้าอีกหลายคน
เจ้าเฒ่าพวกนั้น ไม่กล้าเคียดแค้นเสิ่นซื่อ ย่อมต้องหันมาเคียดแค้นนางเป็นแน่
เวินจิ่วซูหัวเราะเยาะ “แม่สามี สันดานชอบปรักปรำผู้อื่นของท่านยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน พวกเราต่างก็เป็นคนรู้ทันกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาเล่นละครตบตากันหรอก น่าเบื่อพิลึก”
แม้สีหน้าของเมิ่งซื่อจะดูย่ำแย่ แต่ในเมื่อเวินจิ่วซูยอมยุติเรื่องราว นางก็ยอมพูดให้น้อยลงสักสองสามประโยคก็ได้
ทว่าน่าเสียดายยิ่ง นางคิดผิดไปถนัด
“ที่แม่สามีตบลงไปมิใช่เพียงแค่หยวนเป่า แต่ยังตบเข้าที่หน้าของข้าด้วย เรื่องนี้ข้าอาจจะไม่เอาความ ทว่าหยวนเป่าถูกตบไปหนึ่งฝ่ามือเต็ม ๆ หนี้ก้อนนี้จะสะสางอย่างไรเล่า”
เมิ่งซื่อหลงนึกว่านางจะไม่เอาความจริง ๆ พลันได้ยินเช่นนั้นก็โกรธจนกัดฟันแน่น “เจ้าต้องการอย่างไรกัน นางเป็นเพียงสาวใช้คนหนึ่ง เจ้ายังคิดจะให้ข้าไปกล่าวขอขมากับบ่าวไพร่คนหนึ่งรึอย่างไร”
“เอาเถอะ ถือเสียว่าข้าผู้เป็นแม่สามีเป็นกังวลมากเกินไป พลั้งมือตบคนข้างกายเจ้าไป ข้าขอขมานางก็แล้วกัน”