เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 190 แม้แต่เสื้อผ้ายังใส่ไม่ทัน
ผู้อาวุโสประจำเผ่าถึงกับสำลักคำพูด
สีหน้าแววตาเริ่มมีความลังเลสั่นคลอน
“ช่างเถอะ คิดว่าภายภาคหน้าพวกท่านก็คงไม่ต้องการให้จวนโหวคอยเกื้อหนุนแล้ว ต่างคนต่างก็ใช้ชีวิตของตนเองให้ดีก็แล้วกัน ข้าคงไม่ส่งพวกท่านแล้ว!”
เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ สีหน้าของผู้อาวุโสประจำเผ่ายิ่งเปลี่ยนเป็นเขียวสลับขาว
สายรองของตระกูลย่อมหวังจะได้รับการคุ้มครองจากตระกูลหลัก อาศัยบารมีของตระกูลหลัก และได้รับการดูแลเกื้อหนุนจากตระกูลหลัก
เมิ่งซื่อบันดาลโทสะอย่างเห็นได้ชัด ลุกขึ้นเตรียมจะก้าวเดินออกไป
ผู้อาวุโสตระกูลรีบเข้ามาห้ามปรามไว้ ยิ้มเจื่อนพลางเอ่ยประนีประนอม “ฮูหยินผู้เฒ่าทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร พวกเรามิได้บอกว่าจะไม่สนใจเสียหน่อย เพียงแต่เรื่องนี้... เรื่องนี้อย่างไรก็เป็นเรื่องที่ไร้หลักฐาน พวกเราจะไปสร้างความลำบากใจให้สกุลเวินได้อย่างไร อย่างไรตอนนี้สกุลเวินก็เป็นถึงนายหญิงจวนโหว”