กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 องค์หญิงของข้า เมตตาไว้ไมตรีด้วย
คนฆ่าสัตว์คล้ายจะเป็นวรยุทธ์
เขาดูออกว่าหลวี่หนิงถูกสกัดจุดชีพจร “ข้าไม่ชอบร่วมสัมพันธ์กับซากผีดิบ”
สองนิ้วมือของเขาจิ้มลงบนร่างของหลวี่หนิง จุดชีพจรของหลวี่หนิงก็คลายออก
นางพลันดิ้นรนขัดขืนขึ้นมาทันใด “เจ้าออกไปนะ ท่านแม่...”
“อยู่นิ่ง ๆ มิฉะนั้นข้าจะฆ่าเจ้าเสีย!” แววตาของคนฆ่าสัตว์เปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้น
อาจเพราะเหตุที่ต้องเชือดสุกรมาแรมปี ในลมหายใจของเขาจึงอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นสาบสาง