กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 141 ตัวตนซ่อนเร้นของแม่ข้า ก็น่าตกใจมากเช่นกันนะ
“ผู้อื่นอาจนั่งได้ แต่สำหรับเวินจิงจิง ย่อมนั่งไม่ได้” เวินจิ่วซูแค่นเสียงเยาะ หันไปมองซูซื่อพลางเอ่ย “ท่านแม่ ขึ้นมาเถิดเจ้าค่ะ จะได้มิต้องรำคาญใจระหว่างทาง”
ซูซื่อไม่ลังเลอีกต่อไป ภายใต้การประคองของหยวนเป่า นางก็ก้าวขึ้นรถม้า
แล้วออกเดินทางไปในทันที
เวินจือหลี่โกรธจนเต้นผาง ทว่าไม่มีผู้ใดสนใจเขา
เวินจิงจิงกัดฟันกรอด คอยดูเถิด เวินจิ่วซูจะลำพองใจไปได้สักกี่น้ำ!