กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 น่าแค้นใจนัก ให้นางได้หน้าไปเสียได้
เหล่าผู้ร่วมการล่าสัตว์รอบล้อม ทยอยกันกลับมาเรื่อย ๆ
ประจวบเหมาะกับที่ทันได้เห็นเรื่องครึกครื้นฉากนี้พอดี
“เวินจิ่วซูล่ะ เหตุใดยังไม่กลับมาอีก คงมิใช่ว่าแอบไปร้องไห้อยู่ที่มุมไหนหรอกนะ”
“คาดว่าคงถูกสัตว์ป่าคาบตัวไปแล้วกระมัง”
“ฮ่า ๆ...”
เหล่าธิดาคุณหนูเหล่านี้ หัวเราะเยาะกันอย่างเหิมเกริมยิ่งนัก
เสิ่นอวิ๋นซีกัดฟันด้วยความโมโห ในใจเต็มไปด้วยความกังวล “พี่สาม พี่สะใภ้คงไม่เกิดเรื่องขึ้นหรอกนะ”