เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 เคยลงมือปฏิบัติจริงหรือ?
ฮองเฮาทรงสวมฉลองพระองค์เรียบร้อย ทรงเลิกม่านแพรบางก้าวลงมาด้วยพระองค์เอง “กั๋วกงกำลังถามเปิ่นกงหรือ”
หลวี่กั๋วกงรีบก้มหน้าลงทันที
พระเกศาของฮองเฮายังคงสยายอยู่ ต่อให้เขาจะกำเริบเสิบสานเพียงใด ก็มิกล้าจ้องมองฮองเฮาต่อหน้าธารกำนัล
“กระหม่อมมิได้มีเจตนาเช่นนั้น พ่ะย่ะค่ะ” หลวี่กั๋วกงสะกดกลั้นอารมณ์แล้วเอ่ยตอบ
“เช่นนั้นก็กำลังถามฝ่าบาทรึ” ฮองเฮาตรัสอย่างสงบนิ่ง “ฝ่าบาททรงพบน้องสาวลูกพี่ลูกน้องหรือไม่เพคะ”
ฮ่องเต้แย้มสรวลละมุน ประทับเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนเตียง ทรงใช้พระหัตถ์หนุนพระเศียรอย่างสบายพระทัย “เจิ้นไม่เห็น เจิ้นที่นี่มีเพียงฮองเฮาเท่านั้น”
เมื่อได้ยินทั้งสองหยอกเย้าเกี้ยวพาราสีกัน สีพระพักตร์ของไทเฮาก็มืดทะมึนลง “พอได้แล้ว กลางวันแสก ๆ ฮ่องเต้กลับมัวเมาในตัณหาราคี ดูเอาเถิดว่าสมควรหรือไม่”