กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 ข้าขอสาบานด้วยชีวิตของเจ้า ไม่มีคำลวงแม้แต่น้อย
ยังคงเป็นเขาที่แบกเดินไป
เสิ่นอวิ๋นเหยาถอยหลังไปหนึ่งก้าว เว้นระยะห่างออกไป ก้มหน้ากล่าวอย่างห่างเหินระคนขออภัย “วัยเยาว์ไร้เดียงสา ขอจวิ้นอ๋องโปรดให้อภัยด้วย”
“เจ้า...” ฉินเหย่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
พูดอย่างไรก็ไม่ถูกทั้งนั้น
นางกลับยิ่งทวีความห่างเหินขึ้นเรื่อย ๆ
“อาเหย่ ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า” เสิ่นซานเดินเข้ามา มองดูน้องสาวทั้งสองพลางกล่าว “พวกเจ้าพาพี่สะใภ้กลับไปก่อน คอยดูแลพี่สะใภ้ให้ดี”
“อืม” เสิ่นอวิ๋นเหยาขานรับคำหนึ่ง
แล้วจึงจูงมือเสิ่นอวิ๋นซีจากไป
ฉินเหย่จิ๊ปากเบา ๆ “เหตุใดแต่งงานไปหนหนึ่ง แม้แต่นิสัยก็เปลี่ยนไปแล้วเล่า”