กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 ไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
สายตามองเหยาว่านหลี่จากไป
ฉีโม่ยืนอยู่ที่เดิม ลูบอกตัวเองโดยไม่รู้ตัว
คำพูดเพียงประโยคเดียวปลุกคนในฝันให้ตื่น
จิตเต๋าของตนผ่านการขัดเกลามานับพันหมื่นครั้งในโลกเบื้องล่าง ตามหลักแล้วน่าจะแน่วแน่เป็นที่สุด แต่กลับหวั่นไหวเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อของเหลี่ยวอิน
“เหลี่ยวอินผู้นั้นก็ไม่ได้น่ากลัวถึงเพียงนั้นกระมัง…”
ฉีโม่ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
โชคดีที่มีเหยาว่านหลี่คอยชี้แนะ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกตนหรือเรื่องอื่นใดก็ตาม ไม่กลัวเกิดปัญหา กลัวก็แต่เมื่อปัญหาปรากฏแล้วกลับรู้ตัวช้าเกินไป
ตอนนี้ได้สติกลับมา ยังไม่สายเกินไป
ฉีโม่กลับไปยังที่พัก หาหนังสือทำให้จิตใจสงบเล่มหนึ่งมาอ่านอย่างตั้งใจ