กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 538 ศึกสงบ มหาเดรัจฉานดับสูญ
ภายนอกห้วงภาพลวงตาสระอสนี
ฉีโม่เต็มไปด้วยบาดแผล แม้แต่มือที่จับกระบี่ยังสั่นเทาเล็กน้อย
ฉีโม่จำต้องใช้สองมือจับกระบี่ ถึงจะกำฝูหลงในมือไว้ได้อย่างฝืดฝืน ไม่ให้หุ่นเชิดแห่งกลียุคปัดกระบี่ในมือกระเด็นหลุด
สิ่งที่ทำให้หุ่นเชิดแห่งกลียุครู้สึกประหลาดใจคือ บาดแผลบนร่างฉีโม่แม้จะหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขากลับเริ่มปรับตามจังหวะการโจมตีของมันได้ทีละน้อย ต่อให้หุ่นเชิดแห่งกลียุคเร่งความเร็วขึ้นเพียงใด หมัดเท้าที่จะโดนตัวฉีโม่กลับยิ่งน้อยลง
“แดนไร้ตัวตน?”
“พวกมดปลวกอย่างพวกเจ้า ชอบเล่นลูกไม้ของประหลาดออกมาเสมอ แต่แค่นี้จะเอาชนะข้าไม่ได้หรอก!”
มุมปากของฉีโม่กลับแสยะยิ้มออกมาทันใด “เหอะ ๆ…งั้นหรือ?”
“ยังไง?”