กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 ใช่ว่าจะข้ามไม่ผ่าน
ฉีโม่กับอวิ๋นฉงหลงลืมตาขึ้นพร้อมกัน แล้วเก็บกลั้นลมหายใจ
แม้บาดแผลยังไม่หายสนิท แต่อย่างน้อยการเคลื่อนไหวก็ไม่มีปัญหาแล้ว
พอลืมตา อวิ๋นฉงหลงก็เอ่ยถามทันที “เจ้าหนูที่ชื่อซือถูเฟิงนั่นล่ะ ไม่ได้เห็นอยู่พักหนึ่งแล้ว”
ชวีผิงถอนหายใจยาว พลางเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม “เจ้าหนูนั่นถูกข้าตำหนิไปยกหนึ่ง แต่ก็ไม่ยอมกลับเมืองไห่หยวนเสียที ถึงขั้นแยกตัวออกจากกองกำลังหลัก บุกลึกเข้าไปในหรงโจวเพียงลำพัง อย่างไรก็ดีข้าได้ส่งคนติดตามไปอย่างลับ ๆ คอยรายงานความเคลื่อนไหวทุกวัน ไม่น่ามีปัญหา”
เมื่อเอ่ยถึงซือถูเฟิง ทั้งชวีผิงและสวีเทียนเจี้ยนต่างมีสีหน้ากลุ้มใจ