กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 เฉินสือ
“เมื่อเป็นเช่นนี้ ช่วงเวลาต่อจากนี้ เจ้าก็ตามข้าเรียนกระบี่เถิด พอฟ้าสางทุกวันข้าจะมาที่จวนของพวกเจ้า เจ้าจงจำไว้ให้ดี อย่าเกียจคร้าน มิฉะนั้นข้าจะจากไปเมื่อใดก็ได้”
“ข้าทราบแล้ว!”
ซือถูเฟิงตอบรับทันที
เมื่อเผชิญหน้ากับนักพรตที่มีภูมิหลังใหญ่หลวงเช่นนี้ ซือถูเฟิงเลื่อมใสจนแทบจะหมอบกราบ ฝึกหมัดมานานหลายปี เขาก็ชินกับชีวิตแบบนี้มานานแล้ว อย่างมากก็แค่ต้องลำบากอีกหน่อยเท่านั้น
ซือถูซิงฮั่นกล่าวว่า “ท่านนักพรตโม่ ท่านเดินทางไปมาเช่นนี้ทุกวัน เกรงว่าจะลำบากเกินไป ในจวนข้ายังมีห้องว่างอีกไม่น้อย ไม่สู้พักอยู่ในจวนข้าชั่วคราวก่อนเล่า?”