กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ข้าหมดสติไปสามปี?
เป็นเช่นนี้ เวลาผ่านไปอีกเนิ่นนานเพียงใดก็มิอาจรู้ได้
เคล็ดกลืนสวรรค์ส่วนที่เหลือซึ่งเดิมเป็นของยักษ์ตนนั้น บัดนี้ในที่สุดก็ถูกฉีโม่หลอมรวมจนหมดสิ้นแล้ว
ภายในญาณรับรู้ ฉีโม่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ตรงหน้านั้นยักษ์ตนนั้นกลับหายไปเสียแล้วตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่มาก่อน
ฉีโม่อดเอ่ยชมออกมาไม่ได้ “วิชาเดียวกันแท้ ๆ กลับแตกแขนงออกเป็นวิธีฝึกฝนที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงได้ถึงสองทาง เคล็ดกลืนสวรรค์นี้ช่างมหัศจรรย์นัก... เพียงแต่มันดูเหมือนจะยังไม่สมบูรณ์งั้นหรือ?”
ฉีโม่สัมผัสได้อย่างชัดเจน ต่อให้เติมเต็มส่วนของเคล็ดควบคุมภูตพรายเข้าไปแล้ว เคล็ดกลืนสวรรค์ก็ยังคงขาดหายไปบางส่วน