กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 เจอตัวแล้ว!
ในที่สุด ตัวมอดดอกไม้ก็สิ้นลมอย่างสมบูรณ์ ท่ามกลางเสียงคำรามเกรี้ยวกราดและคำสาปแช่งอันเต็มไปด้วยความคับแค้น
ลู่หลิงเฟิงเช็ดคราบเลือดบนกระบี่พลางมองซากของตัวมอดดอกไม้ ราวกับกำลังมองสิ่งโสมมโสมมสกปรกสุดจะทน ดวงตาไม่หลงเหลืออารมณ์อื่นใดนอกจากความรังเกียจเดียดฉันท์
ผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะ โดยเฉพาะศิษย์ตำหนักอัสนีสวรรค์ ล้วนเป็นผู้ที่อภัยให้ผู้ฝึกมารไม่ได้เด็ดขาดที่สุด
ลู่หลิงเฟิงในฐานะคุณชายน้อยแห่งตำหนักอัสนีสวรรค์ ถูกหล่อหลอมจากสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมาหลายปี จนบ่มเพาะนิสัยเช่นนี้ขึ้นเช่นกัน
หากไม่ติดว่าเสียมารยาท ตัวมอดดอกไม้นี้ก็ไม่ควรถูกเชือดเพียงลำคอ แต่สมควรถูกเฉือนเนื้อแล่กระดูกเป็นพันเป็นหมื่นแผล!