กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 มารบูรพาดอกมอธ
“มารพิราบตายแล้ว”
หญิงนางหนึ่งสวมกระโปรงยาวสีแดงเลือดหมู เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
มารพิราบก็คือชื่อของมารบูรพาผู้นั้นที่ประมือกับฉีโม่ เดิมทีเขาควรจะไปแย่งชิงวิชาควบคุมอสูรอยู่ที่เผ่าหมาป่าทุรกันดาร ทว่านัยน์ตานี้กลับต้องมาตายบนเขารกร้างนอกเผ่าหมาป่าทุรกันดารเสียแล้ว
“ที่ที่เขาสิ้นใจ ข้าไปดูมาแล้ว ภายในรัศมีสิบลี้ ไอปราณกระบี่ยังคงไม่จางหายแม้ผ่านไปทั้งวัน”
“เขารกร้างลูกนั้นถูกนักบูรพากระบี่ใหญ่ใช้ไอปราณกระบี่กวาดราบเรียบไปทั้งลูก แม้แต่ร่างของมารพิราบยังถูกฟันเป็นพันท่อน ทั่วทั้งร่างไม่มีเนื้อดีเหลืออยู่แม้สักครึ่งชิ้น”
“น่าจะเป็นฝีมือของนักบูรพากระบี่ใหญ่คนหนึ่ง”
สิ้นคำกล่าวนี้