กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ออกจากแคว้นเฉียนหยวนอีกครา
ไอพลังกระบี่!
พลังปราณ!
เจตจำนงกระบี่!
กระบี่เดียวฟาดฟันลง
ฉีโม่เบียดรอยยิ้มออกมาจากใบหน้าซีดเซียว เอ่ยพึมพำเสียงเบาว่า “กระบี่นี้เป็นอย่างไร ข้าก็พอมีกลิ่นอายของนักกระบี่ผู้ยิ่งใหญ่สักสองสามส่วนแล้วกระมัง หากยังผ่าหินโอสถอัคคีสวรรค์ไม่ขาดอีก ก็คงได้แต่ปล่อยให้ฟ้าลิขิต”
วิญญาณหินโอสถอัคคีสวรรค์ราวกับอสูรร้ายจากยุคบรรพกาล แปรร่างเป็นลำแสงสายหนึ่ง ใบมีดทั้งสองข้างห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงที่หลอมภูเขาหินและโลหะให้ละลายได้ พุ่งเข้าปะทะกระบี่อันแข็งแกร่งที่สุดของฉีโม่
ทว่า...
กระบี่นั้นกลับแนบชิดผ่านร่างของวิญญาณหินโอสถอัคคีสวรรค์ไป คลาดกันอย่างเฉียดฉิว