กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ถึงเมืองหลวง
โยนลงไป?
หมาเถิงหน้าซีดเผือดทันที
สู้ฆ่าเขาเสียยังจะดีกว่า!
ที่นี่สูงจากพื้นหลายพันจั้ง หากตกลงไปย่อมไม่มีทางรอดแม้แต่น้อย!
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนตายเขายังต้องเผชิญความหวาดกลัวใกล้ตายครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกที่ต้องมองชีวิตตัวเองเดินถึงจุดสิ้นสุดนับถอยหลังเช่นนั้นต่างหากที่น่ากลัวที่สุด!
เขาร่ำไห้คร่ำครวญอย่างหมดเรี่ยวแรง “เจ้า...เจ้าฆ่าข้าเสียเถอะ ให้ข้าตายอย่างสงบยังดีกว่า อย่าโยนข้าลงไปเลย ข้าขอร้อง ข้าขอร้องเจ้า!”
ทว่าฉีโม่ก็ยังไม่สะทกสะท้าน
อวี่เหวินคว่อเห็นดังนั้น ก็จับข้อเท้าหมาเถิงลากไปที่ริมหน้าต่าง แล้วสะบัดมือโยนลงไป