กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ข้าเองคืออวิ๋นฉงหลง
หลังจากร่ำลาท่านผู้เฒ่าแล้ว ฉีโม่ไม่ได้กลับเรือนงานจิปาถะด้วยซ้ำ เขาเดินตรงไปตามทางเล็กหลังเขาแล้วลงจากภูเขา
แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่ทันสังเกตคือ ระหว่างทางลงเขาผ่านตำบลหลงถานไปแล้ว ด้านหลังกลับมีเงาร่างสายหนึ่งตามติดมาอย่างเงียบเชียบ
เมื่อกำลังฝึกฝนเพิ่มขึ้น เรี่ยวแรงเท้าของฉีโม่ก็แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก ระยะทางหลายร้อยลี้ใช้เวลาเพียงครึ่งวัน เขาไปที่สุสานนอกเมืองชื่อสุ่ยก่อน คารวะหน้าหลุมศพบิดาเสร็จแล้ว จึงเดินไปทางป่าเขาที่มีสายแร่หินวิญญาณอยู่อีกครั้ง
หลังจากนั้น
โชคดีที่สายแร่นี้ยังไม่ถูกผู้อื่นค้นพบ เพียงแต่หลังจากอินทรีลมกร้าวตัวนั้นตายไป ไม่นานก็มีสัตว์อสูรตัวอื่นเข้ามายึดครองที่นี่อีก