กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 วิชาฝึกกายเสวียนหวง
ทั้งสามคนร่อนลงถึงพื้น
“พี่ฉีโม่!”
เสี่ยวหลิงตังอดใจรอไม่ไหว กระโดดลงจากกระบี่บินแล้วโผเข้ากอดฉีโม่ทันที
ฉีโม่เพิ่งรู้สึกตัว หันกลับมามอง เมื่อเห็นเสี่ยวหลิงตังก็ใจลอยวูบหนึ่ง นี่ตนกำลังฝันไปหรือเปล่า หรือเห็นภาพหลอน?
เขาหยิกต้นขาตัวเองแรงหนึ่ง รู้สึกเจ็บแปลบ จึงได้สติว่าเสี่ยวหลิงตังตรงหน้าไม่ใช่ภาพหลอนของตน
“เสี่ยวหลิงตัง เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”
เขาสวมกอดเสี่ยวหลิงตังแน่น
ครู่ใหญ่ ฉีโม่จึงคลายอ้อมกอด แล้วถามด้วยน้ำเสียงตำหนิเล็กน้อย “เสี่ยวหลิงตัง เหตุใดเจ้าไม่หลบอยู่ในนาข้าวดี ๆ กลับวิ่งเตลิดไปไหนมา เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นห่วงเจ้าแค่ไหน?”