เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ประตูถูกเปิดออก คนที่เดินเข้ามาคือฮั่วเหย่ หนิงโหย่วพอมองเห็นฮั่วเหย่ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน
อันที่จริงตอนนี้หนิงโหย่วยังดูไม่ออกเลยว่ามีท่าทางตั้งครรภ์ ทว่าฮั่วเหย่กลับเริ่มปกป้องหนิงโหย่วตามจิตสำนึกไปแล้ว
เขากล่าวเจือยิ้มว่า “คราวนี้เวลานานไปหน่อย เธอเป็นยังไงบ้าง”
หนิงโหย่วพยักหน้า “ก็ดีมากเลย อ้อจริงสิ แม่ช่วยพวกเราหาคนมาดูแลฉันแล้ว พวกเราควรมีคำเรียกขานเธอว่าน้าหญิงนะ”
คนผู้นี้แม้ว่าคนในตระกูลจะช่วยเลือกให้ ทว่าฮั่วเหย่ก็ยังคงสอบถามสถานการณ์ของหลิวชิวจวี๋อย่างละเอียดรอบหนึ่ง ถึงจะวางใจได้อย่างหมดจดจริง ๆ สาเหตุสำคัญคือหากมีคนดูแลหนิงโหย่วได้ เขาก็สามารถเบาใจลงไปได้มากตามไปด้วย
หนิงโหย่วกล่าวกับฮั่วเหย่ว่า “นายรีบไปจัดการตัวเองหน่อยเถอะ พวกเรารอนายกินข้าวเย็นอยู่”