เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มื้อเที่ยงวันนี้ ทางฝั่งสหกรณ์ประชาคมเป็นน้ำแกงเนื้อแพะ เดิมทีหนิงโหย่วค่อนข้างชอบกินเนื้อแพะ ทว่าตอนนี้กลับทนกลิ่นสาบของเนื้อแพะไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
พอเดินมาถึงแต่ไกล หนิงโหย่วก็รู้สึกพะอืดพะอมจนโก่งคอคลื่นไส้เสียแล้ว
โจวพ่านหลานพูดกับหนิงโหย่วว่า “ฉันไปเป็นเพื่อนเธอทานข้าวที่ภัตตาคารของรัฐข้างนอกดีกว่า”
หนิงโหย่วกินน้ำแกงเนื้อแพะนี้ไม่ได้จริง ๆ นั่นแหละ ทว่าก็ไม่อาจขัดขวางไม่ให้คนอื่นกินได้ ในเมื่อนานทีปีหนทางสหกรณ์ประชาคมถึงจะได้ทำน้ำแกงเนื้อแพะ ดังนั้นเธอจึงพูดว่า “พวกเธอรีบไปเถอะ อีกนานแค่ไหนกว่าสหกรณ์ประชาคมจะทำน้ำแกงแพะอีกก็ไม่รู้ ฉันไปกินเส้นหมี่ข้าวสักชามก็พอ”
โจวพ่านหลานยังรู้สึกลังเลอยู่บ้าง ส่วนซ่งอวี้อวี้คิดจะเอ่ยปากว่าอยากอยู่เป็นเพื่อนหนิงโหย่วแล้ว