ตอนที่ 305 เหนื่อยล้าทั้งกายใจ

ตลอดช่วงบ่ายที่นี่ หนิงโหย่วเอาแต่มุ่นคิ้วมองดูความวุ่นวายโกลาหลเหล่านี้ อันที่จริงเธอรู้ว่าเรื่องนี้โทษใครไม่ได้ ต่อให้เฉิงอวี้จะประสานงานล่วงหน้าไว้แล้ว แต่ก็มิอาจต้านทานความโลภของคนที่ถมไม่เคยเต็ม

ทว่าก็มองออกเช่นกันว่าการเตรียมงานล่วงหน้าของเฉิงอวี้ไม่ได้ครอบคลุมรอบด้าน ผู้อำนวยการของสหกรณ์ประชาคมที่นี่เองก็ไม่ยินดีจะรับผิดชอบ ไม่อย่างนั้นแล้ว วันนี้ตลอดทั้งวันที่สหกรณ์จัดจำหน่ายมารับซื้อ ทางสหกรณ์ประชาคมจะไม่มีใครโผล่มาสักคนเดียวได้ยังไงกัน!

ในท้ายที่สุด หนิงโหย่วจึงเอ่ยว่า “อยู่ตรงนี้ต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไรกัน พวกเรากลับกันก่อนเถอะ”

แน่นอนว่าหนิงโหย่วไม่ได้จะยอมแพ้ปล่อยสหกรณ์ประชาคมแถบนี้ไปเฉย ๆ หากแต่เธอจะคิดหาหนทางแก้ไข