กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนิงโหย่วกับฮั่วเหย่ที่เดิมทีคิดจะเข้านอนแล้วพลอยตื่นเต็มตาขึ้นมาทันที
ทั้งสองคนต่างผุดลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว หนิงโหย่วมองฮั่วเหย่ “เกิดเรื่องแล้วเหรอ”
แต่ว่าที่นี่คือเขตทหาร ยังจะเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นได้อีกกัน
ฮั่วเหย่ลงมาจากเตียงแล้ว เอ่ยว่า “ฉันออกไปดูทางนั้นก่อน เธอสวมเสื้อผ้าให้อุ่นหน่อย”
ตอนนี้หนิงโหย่วก็ไม่ทันได้สนใจจะหาเสื้อผ้าอะไรกันมาสวม ทำเพียงแค่คลุมเสื้อโค้ตตัวหนึ่งแล้วเดินออกมา
ทว่าพอเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของลู่ป๋อหงรวมถึงความตื่นเต้นที่ยากจะระงับไว้ได้ หนิงโหย่วก็รู้แล้วว่าไม่ได้มีเรื่องร้ายอะไรกัน
และจี้ชิงอวิ๋นที่เดินตามหลังมาติด ๆ กลับมีสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก “ดึกดื่นค่ำมืดแบบนี้ คุณทำอะไรกันของคุณน่ะ!”