ตอนที่ 300 บังเอิญพบที่โรงภาพยนตร์

ความจริงถ้าไปโรงภาพยนตร์แบบนี้ก็จะสายไปสักหน่อย ทั้งสองคนจึงกินอาหารเช้าแบบง่าย ๆ เท่านั้น และออกจากบ้านตอนแปดโมงยี่สิบนาที

ก็อาศัยว่าฮั่วเหย่แรงเยอะ ปั่นจักรยานด้วยตัวเองพาหนิงโหย่วซ้อนท้ายไปถึงโรงภาพยนตร์ตอนเก้าโมงสิบกว่านาที หากเป็นหนิงโหย่วปั่นจักรยานด้วยตัวเองเองคงต้องสายอย่างแน่นอน

จากนั้นการซื้อตั๋วและเดินเข้าห้องฉายภาพยนตร์ก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นรวดเดียว สิ่งที่ทำให้หนิงโหย่วค่อนข้างเสียดายก็คือในยุคนี้ภายในโรงภาพยนตร์ไม่มีของว่างขาย ทว่าฮั่วเหย่เตรียมเมล็ดแตงมาบ้าง อีกทั้งตอนออกจากบ้านยังชงชาดอกไม้ผลไม้มาด้วย จึงถือว่าพยายามทำให้หนิงโหย่วดูภาพยนตร์ได้อย่างสบายใจที่สุดแล้ว