กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นเยวี่ยหมิงเจ๋อทำท่าจะเอ่ยคำเกรงใจ หนิงโหย่วจึงรีบพูดขึ้นทันที “ครั้งนี้ไม่ต้องแย่งฉันแล้ว รอไว้คราวหน้าค่อยว่ากัน”
หนิงโหย่วตั้งใจพกเงินกับคูปองธัญพืชติดตัวมาด้วย เพราะกะไว้แล้วว่าตอนเที่ยงวันต้องกินข้าวด้วยกันสักมื้อแน่ และการกินข้าวย่อมไม่ได้มีแค่เธอกับเยวี่ยหมิงเจ๋อเท่านั้น แต่คนในสังกัดของพวกเขาก็ตามไปด้วย ท้ายที่สุดจึงมีทั้งหมด 6 คน
พวกเขาไปที่ภัตตาคารของรัฐและขอห้องโดยสารส่วนตัวห้องหนึ่ง เยวี่ยหมิงเจ๋อเอ่ยอย่างเกรงใจอยู่บ้าง “ฉันพาคนมาเยอะกว่า พูดไปแล้วกลายเป็นพวกเราได้เปรียบซะงั้น!”
หนิงโหย่วยิ้มพลางพูด “เรื่องแค่นี้จะคิดว่าได้เปรียบเสียเปรียบอะไรกัน ไว้วันหน้าพวกฉันค่อยกินคืนแล้วกัน”