ตอนที่ 287 มีข้อเปรียบเทียบ

หนิงโหย่วจึงถือโอกาสขอตัวกลับ ในเมื่อยังอยู่ที่โรงพยาบาล ทุกคนย่อมไม่รั้งตัวไว้อะไรกัน อีกทั้งยังเข้าใจดีว่าการที่หนิงโหย่วอุตส่าห์มาเยี่ยมก็นับเป็นน้ำใจมากแล้ว

เหอกุ้ยชิงมองแผ่นหลังของหนิงโหย่วที่เดินจากไปพลางถอนหายใจเบา ๆ

มารดาของเหอหลีกุ้ยช่วยดึงผ้าห่มให้ลูกสาว “เป็นอะไรไปเหรอ”

เหอกุ้ยชิงพูดขึ้นว่า “ฉันกำลังคิดว่าระหว่างฉันกับเธอยังมีช่องว่างอยู่นิดหน่อย คราวก่อนตอนเธอไปเยี่ยมเซี่ยจี้หง เธอหิ้วนมผงนำเข้าจากต่างประเทศไปเยี่ยมถึงสองกระป๋อง แต่ครั้งนี้เธอมาหาฉัน กลับเอามาแค่น้ำตาลทรายแดงกับไข่ไก่”

แน่นอนว่าของพวกนี้ใครเห็นก็ตำหนิอะไรกันไม่ได้ ซ้ำยังนับเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ด้วยซ้ำ เพียงแต่ไม่มีการเปรียบเทียบก็ย่อมไม่มีความช้ำใจ