กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินหวยที่อยู่ด้านข้างรีบแสดงท่าทีทันที “พี่หนิงโหย่ว พรุ่งนี้ฉันจะไปทำงานแล้ว ถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อ อาหงต้องยิ่งมองฉันขัดหูขัดตาแน่”
หนิงโหย่วหัวเราะเบา ๆ “ได้สิ ฉันรู้แล้ว”
อยู่ต่อแบบนั้นราวครึ่งชั่วโมงกว่า หนิงโหย่วกับฮั่วเหย่ก็เดินทางกลับ
ทว่าเพิ่งจะเดินลงจากชั้นสามมาถึงชั้นสอง หนิงโหย่วก็ได้ยินเสียงร้องไห้โศกเศร้า เสียงนั้นดังมาจากโหวเจี้ยนเย่ ผู้ชายตัวโต ๆ คนหนึ่ง ในเวลานี้กลับคุกเข่าอยู่กับพื้น ร้องไห้อย่างเจ็บปวดใจยิ่ง
หัวใจของหนิงโหย่วกระตุกวูบ ดูท่าแล้ว หูชุนเหมยคงจะ...